Κυριακή Β΄ Νηστειών ( Αγ. Γρηγορίου Παλαμά)- Ἐκκλησιαζόμεθα μὲ συναίσθησι; (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου).pdf

Description
«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ. 1,10) Ἐκδίδεται ἀπὸ τὴν Κοινοβιακὴ Γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης – 531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ – τηλ. 23850-28610 –imaaflo@yahoo.gr Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΛΔ΄ Κυριακὴ Β΄ τῶν Νηστειῶν Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 2000 12 Μαρτίου 2017 Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Please download to get full document.

View again

of 2
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Information
Category:

Documents

Publish on:

Views: 21 | Pages: 2

Extension: PDF | Download: 0

Share
Transcript
  Θ ὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς πῶ λί γα ἁπλᾶ λό-για μὲ τρόπο ποὺ ὅλοι νὰ μὲ καταλάβετε. Ὅταν, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὸ ναό , ἐκτελοῦμε τὴν ἐν τολὴ τοῦ Κυρίου «Ἓξ ἡμέ- ρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου  ·   τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου» (Ἔξ. 20,9) · ἐκτελοῦμε τὴν προ τροπὴ τοῦ ἁγί-ου Πνεύματος, ποὺ διὰ τοῦ Δαυῒδ λέει · «Ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεόν…» (Ψαλμ. 67,27) . Ἀλλὰ φτάνει μόνο ἡ σωματικὴ παρουσία μας στὸ ναό, γιὰ νὰ ποῦμε ὅτι ἐκτελοῦμε τὸ καθῆ - κον τοῦ ἐκκλησιασμοῦ; Ὄχι βέβαια. Γιατὶ ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς καὶ ἄλλα πράγματα εἶνε παρόντα ἐ -κεῖ  · εἶνε καὶ …τὰ μανουάλια, οἱ πολυέλεοι, τὰστα σίδια, τὰ παγκάρια… Ἂν ρωτήσουμε τὸξύλο, πού ᾽νε μέσ᾽ στὴν ἐκ κλησία, Τί κατάλα- βες; δὲν θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τίποτε. Ὅπως καὶἂν μέσα στὴν ἐκκλησία εἶνε παρὼν ἕνας ποὺδὲν ξέρει τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὸν ρωτή -σουμε, Τί ἄ κουσες; θὰ μᾶς πῇ· Τίποτα. Μερι-κοὶ λοιπὸν Χριστιανοὶ στέκονται στὴν ἐκ κλη- σία ὅπως καὶ τὰ στασίδια, σὰν τὰ ξύλα· ἂν κα-τ αλαβαίνῃ τὸ ξύλο, καταλαβαίνουν κι αὐ τοί.Πολλοὶ ἀκοῦνε τοὺς ὕμνους καὶ τὶς εὐ χὲςσὰν νά ᾽νε μιὰ ξένη ἄγνωστη γλῶσσα.   Δὲν ἀρκεῖ λοιπὸν νὰ εἶνε παρὸν τὸ σῶμα · χρειάζεται νά ᾽χουμε καὶ προ σοχή· ὅπως στὸ σχολεῖο. Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ μπαίνουμε στὸ ναὸμέχρι τέλους ἡ δι άνοια - ἡ σκέψι νά ᾽νε προσ - ηλωμένη στὰ τελούμενα καὶ λεγόμενα ἐκεῖ.   Ὅποιος ἐκκλησιάζεται ἐννοεῖται βέβαια ὅ -τι ἔχει πίστι , πιστεύει σ᾽ αὐτὰ ποὺ ἔρχεται νὰλατρεύ σῃ · διαφορετικά;… Πιστεύεις; ἔλα στὴνἐκκλησία· δὲν πιστεύ εις; κάθισε στὸ σπίτι σου.   Ἐκτὸς τώρα ἀπὸ τὴν προσοχὴ καὶ τὴν πίστι χρειάζεται ἀκόμη συναίσθησι καὶ κατάνυξι. Δὲν βρισκό μαστε οὔτε στὸ σπίτι μας, οὔτε στὴν ἀ - γορά, οὔτε στὸν κινηματογράφο, οὔτε στὸ πα-λάτι ἑ νὸς ἐ πίγειου βασιλιᾶ · βρισκόμαστε σὲχῶ ρο ἱερὸ καὶ νιώθουμε ῥῖγος ἐνώπιον τοῦ οὐ -ρανίου Βασιλέως. Γι᾽ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας, ἂν προσέ ξατε, δὲν παρακαλεῖ τὸ Θεὸ γιὰ ὅλους ἀνεξαιρέτως ὅσοι μπαίνουν στὸ ναό, ἀλλὰ κά- νει διάκρισι. Μπορεῖ νὰ μποῦν μέσα χίλιοι, δὲν προσεύχεται γιὰ ὅλους · προσεύχεται μόνο γιὰτοὺς δέκα, γιὰ τοὺς πέντε, γιὰ τὸν ἕ να. Ποιόν; Γιὰ ἐ κεῖνον ποὺ μπαίνει μὲ πίστι, μὲ εὐλάβεια καὶ φόβο Θεοῦ · «Ὑπὲρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου  καὶ τῶν μετὰ πίστεως, εὐλαβείας καὶ φόβου Θε-   οῦ εἰσ ιόντων ἐν αὐτῷ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν» (θ. Λειτ.) . Ἂν λοιπὸν κάποιος μπῆκε μέσα χωρὶςτὶς προϋποθέσεις ποὺ ἀναφέραμε , αὐτὸν δὲντὸν καλύπτουν οἱ προσ ευχὲς τῆς Ἐκκλησίας.Πῶς, μὲ ποιό τρόπο, μποροῦμε νὰ βο ηθη- θοῦ με στὴν ἐκ κλησία ὥστε νὰ νιώθουμε τὸ με-  γα λεῖο τοῦ Θεοῦ; Μὲ παραδείγματα ἁγίων.⃝ Θά ᾽χε τε ἀκούσει γιὰ τὸν Ἰακώβ , τὸν ἔνδο-ξο ἐ  κεῖνον ἄνδρα τῆς πα  λαιᾶς διαθήκης. Ἦτανπατριάρχης τοῦ ἀρχαίου Ἰσραήλ, γνωστὸς γιὰ τὰ δώδεκα παιδιά του. Αὐτὸς μισήθηκε ἀπὸ τὸν ἀδελφό του, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ τὸν σκοτώ σῃ. Ἔφυγε λοιπὸν ἀπὸ τὸ πατρικό του καὶ βρέθη κε πρόσφυγας καὶ πικραμένος στὴν ἐ ρη  μιά, ἐνῷπέρα τὰ θηρία μούγκριζαν. Κουρα σμένος ξά-πλωσε καταγῆς ἔχοντας μιὰ πέτρα γιὰ προσ - κέφαλο. Καθὼς ἀποκοιμήθηκε, εἶδε στ᾽ ὄνειρότου μία μεγάλη σκάλα, ποὺ πατοῦ σε στὴ γῆ, ἡ κορυφή της ἔφτανε στὸν οὐρανό, καὶ πάνω της ἀνέβαιναν καὶ κατέβαιναν ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. Ξύπνησε καὶ φοβισμένος εἶπε · «Ὡς φοβερὸς ὁ  τόπος οὗτος  ·   οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ᾽ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ» (Γέν. 28,17) . Ἔβαλεσημάδι ἐκεῖ καὶ ὑποσχέθηκε στὸν Κύριο,ἂνξαναγυρίσῃ στὴν πατρίδα του γερός, νὰ τοῦχτίσῃ ἐκεῖ θυσιαστήριο (βλ. ἔ.ἀ. 28,20) . Ὅπως λοιπὸνὁ Ἰακὼβ αἰσθάνθηκε ἐκεῖ ἱερὸ ῥῖγος, ἔτσι κ᾽ἐ σύ, Χριστιανέ, ὅταν μπαίνῃς στὸ ναὸ νὰ λὲς «Ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος  ·  οὐκ ἔστι τοῦτο  ἀλλ᾽ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ». ⃝ Ἂν θέλετε κι ἄλλο παράδειγμα, διαβάστετὸν βίο τοῦ Μωυσῆ . Ὅταν βρέθηκε κι αὐτὸς στὴν ἐρημιά, ἐκεῖ ποὺ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ Κυριακὴ Β΄ τῶν Νηστειῶν12 Μαρτίου 2017 Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΛΔ΄Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 2000Συντάκτης (†) ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης Ἐκκλησιαζόμεθα μὲ συναίσθησι; «Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ. 1,10) Ἐκδίδεται ἀπὸ τὴν Κοινοβιακὴ Γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης –531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ –τηλ. 23850-28610 –imaaflo@yahoo.gr  πε θεροῦ του, βλέπει μιὰ παράδοξη φωτιά · οἱφλόγες της πυρπολοῦσαν μία βάτο χωρὶς ὅ -μως νὰ τὴν καῖνε. Ἀπόρησε, πάει νὰ πλησι ά - σῃ, καὶ τότε ἀκούει τὸν Κύριο νὰ τοῦ λέῃ · Μω-  υσῆ, μὴν πλησιάσῃς ἐ δῶ, βγάλε τὰ σανδά λια σου, γιατὶ ὁ τόπος αὐ τὸς εἶνε «γῆ ἁγία» (Ἔξ. 3,5) .Ὅπως λοιπὸν στὸ Μωυσῆ ἔτσι καὶ σ᾽ ἐ μᾶς ὁ Θεὸς φωνάζει · Ἁμαρτωλέ, προτοῦ νὰ μπῇς στὴν ἐκκλησιά, δὲν ἀρκεῖ νὰ ἀλλάξῃς μόνο ροῦχα · ἄλλαξε διαγωγή, ὥστε νὰ γίνῃς καθαρός.Αὐτά, θὰ μοῦ πῆτε, εἶνε παραδείγματα τῆςπαλαιᾶς διαθήκης · ἐμεῖς ζοῦμε στὴν καινὴ δι - αθήκη, ποὺ ὁ Θεὸς δὲν παρουσιάζεται ἔτσι, σὰν φω τιὰ ποὺ καίει, ἀλλὰ εἶνε γεμᾶτος στοργὴ κιἀ γάπη… Σωστὸ αὐτό · ἀλλὰ εἶνε καὶ ἕνας λό-γος παραπάνω νὰ τρέχουμε μὲ πόθο στὸ ναό,ὅπως ἔτρεξαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ σημερινοῦ εὐ -αγγελίου ἐκεῖ ποὺ ἦταν ὁ Χριστός –κι αὐτὸεἶνε τὸ τρίτο παράδειγμα, ἀπὸ τὴν καινὴ δια-θήκη , τὸ ὁποῖο παρακαλῶ νὰ προσέξουμε.⃝ Ὁ Χριστὸς δίδασκε σ᾽ ἕνα σπίτι. Ὅ ταν οἱ ἄν -θρωποι ἄκουσαν ποῦ βρίσκεται, τ᾽ ἄφη σαν ὅλακ᾽ ἔτρεξαν ἐκεῖ. Μπήκαν μέσα, γέμισε ὅλο τὸσπίτι καὶ συνωστίζονταν στὴν πόρτα. Βελόνα ἂν ἔρριχνες, δὲν ἔπεφτε κάτω. Ἔφεραν τότε τέσσερις σπλαχνικοὶ ἄνθρωποι ἕναν παράλυ- το· κ᾽ ἐπειδὴ δὲν τοὺς ἄνοιγαν δρόμο, αὐτοὶ ἀ - νέβηκαν στὴ στέγη, ἀφαίρεσαν τὰ κεραμίδιακαὶ τὸν κατέβασαν μέσα στὸ δωμάτιο ποὺ ἦ -ταν ὁ Κύριος. Κι ὅταν ὁ Χριστὸς εἶδε τὴν πί- στι τους εἶπε στὸν παράλυτο · «Τέκνον,ἀφέων -  ταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μᾶρκ. 2,5) · καὶ τοῦ χάρισεδιπλῆ θεραπεία, τοῦ σώματος ἀλλὰ καὶ τῆςψυχῆς. Ὅ πως λοιπὸν αὐτοί, ἔτσι κ᾽ ἐμεῖς ἂςτρέχουμε ὅπου εἶνε ὁ Ἰησοῦς Χριστός. * * * Θὰ μοῦ πῆτε · Ἂν ζούσαμε κ᾽ ἐμεῖς στὴν ἐ -ποχὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ μαθαίναμε ποῦ βρίσκε-ται, θὰ τρέχαμε κοντά του… Ἐδῶ λοιπὸν εἶνε τὸ σπουδαῖο, ἀγαπητοί μου. Ὁ Χριστός, ὁ βασι-  λεὺς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς –ἂν πιστεύου- με–, ὁ Χριστὸς εἶνε ἐδῶ, μέσα στὴν ἐκκλησία! Ὅσοι ἔχουν μάτια καὶ αὐτιὰ καὶ καρδιά, τὸ αἰ -σθάνονται. Εἶνε παρὼν μέσα στὴν ἐκκλη σία ὄχιμόνο πνευματικὰ ἀλλὰ καὶ σωματικά. Φαίνεται παράδοξο; Κι ὅμως εἶνε ἀληθινό. Τὸ βεβαί ω-σε ὁ ἴδιος ὅταν μᾶς εἶπε ὅτι «Ὅπου εἶνε δύοἢ τρεῖς μαζεμένοι στὸ δικό μου ὄ νομα, ἐκεῖ βρί-  σκομαι κ᾽ἐγὼ ἀνάμεσά τους» (βλ. Ματθ. 18,20) . Στὴν ἐκ - κλησία ὅμως δὲν βρίσκον ται μόνο δυὸ - τρεῖςἀλλὰ πολλοὶ περισσότεροι · συνεπῶς ἐκεῖ εἶνεκαὶ ὁ Χριστός, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο του.Ναί, ἀδελφοί μου. Τὰ λόγια, ποὺ εἶπε τότεὁ Χριστός, τὰ ἴδια λόγια ἀκοῦμε καὶ στὴν ἐκ - κλησία ὅταν διαβάζεται τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο Εὐαγ-  γέλιο. Ἐκεῖνο ποὺ εἶπε τότε στὸν σημερινὸ παράλυτο, «Τέκνον,ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» , αὐτὸ ἀκούει κι ὁ Χριστια νὸς τώρα στὴνἐκ κλη σία ὅταν ἐξομολογεῖται μπροστὰ στὸνπνευματικὸ πατέρα. Τὸ ψωμί, ποὺ ὁ Χριστὸςεὐλό γησε τότε στὴν ἔρημο καὶ χόρτασε τὸπλῆθος, τὸ ἴδιο αὐτὸ ψωμὶ εὐλογεῖ καὶ στὸ τέ-λος τὸ μοιράζει ὁ ἱερεὺς σὰν ἀντίδωρο· εἶνεἡ εὐλογία τοῦ Χριστοῦ μας. Μὰ δὲν σᾶς εἶπαἀκόμη τίποτα · στὴν ἐκ κλησία γίνεται κάτι ἄλλοἀφάν ταστο –ποιό; Ὁ μυστικὸς δεῖπνος, ποὺἐτέλεσε ὁ Χριστὸς τὸ βράδυ τῆς ΜεγάληςΠέμ πτης καὶ εἶπε «Λάβετε φάγετε…», «Πίετε ἐξ αὐ τοῦ πάντες…» (Ματθ. 26,26-27) , εἶνε ὁ ἴδιος ποὺ τε-λεῖ ται καὶ τώρα πάνω στὴν ἁγία τράπεζα, εἶνεαὐτὸ τὸ σῶμα καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦμας! Συνεπῶς εἶνε παρὼν ὁ Χριστός . Ἐμεῖς τώρα μάτια ἔχουμε, καὶ τηλεοράσειςἔχουμε · ἐκεῖνο ποὺ μᾶς λείπει εἶνε ἡ πίστις .Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια, ποὺ οἱ ἄνθρωποι πίστευ - αν στὸ Θεὸ καὶ ἔρχονταν στὴν ἐκκλησιά, ἔβλε- παν θαύματα ὅταν ὁ ἱερεὺς κρατοῦσε τὰ ἅγια. Δὲν εἶνε φαντασία αὐτά · ρωτῆστε τὶς γιαγιά-δες τῆς παλιᾶς γενιᾶς, ποὺ δὲν ἤξεραν νὰ βά-λουν τὴν ὑπογραφή τους, ἀλλ᾽ ὅταν περνοῦ - σαν τὰ ἅγια αἰσθάνονταν πὼς βρίσκονται μπρο-  στὰ στὸ Θεό, ἔ λεγαν «Μνήσθητί μου, Κύριε…» (Λουκ. 23,42) κι ὅλα τὰ μάτια ἦταν δακρυσμένα. Ἀν -οῖξτε τοὺς βίους τῶν ἁγίων, νὰ δῆτε · ὅτανλειτουργοῦσε ὁ ἅγιος Σπυρίδων, οἱ Χριστια-νοὶ –λέει τὸ ἀπολυτίκιό του–ἔβλεπαν δίπλα του ἀγγέλους· «…ἀγγέλους ἔσχες συλλειτουρ-   γοῦντάς σοι, ἱερώτατε» (ἀπολυτ. ἁγ. Σπυρ.) .Τώρα δυστυχῶς δὲν νιώθουμε τὸ «Ὡς φο-  βερὸς ὁ τόπος οὗτος…». Προτιμῶ μέσ᾽ στὴν ἐκ - κλησιὰ νά ᾽χω πέντε ἀνθρώπους ποὺ πιστεύ-ουν παρὰ χιλιάδες ποὺ τὸ μυαλό τους τρέχειἔξω, δεξιὰ κι ἀριστερά . Ὅπως σ᾽ ἕνα παλάτιμπαίνει κανεὶς μὲ προσοχή, ἔτσι ἂς μπαίνου-με κ᾽ ἐμεῖς στὸ ναὸ τοῦ Κυρίου. Σήμερα δυστυχῶς κι ὁ ἐκκλησιασμὸς ἀραί- ωσε· ἀπὸ τοὺς ἑκατὸ Χριστιανοὺς ἕνας ἐκκλη-  σιάζεται. Ἀλλὰ σὺ ὁ ἕνας, ποὺ ἐκκλησιάζεσαι ὄχι γιὰ τὸ μνημόσυνο κάποιου συγγενοῦς σου ἀλλὰ γιὰ τὸ μνημόσυνον  Ἰησοῦ Χριστοῦ · ὅλοιὅσοι ἔρχεστε στὴν ἐκκλησία γιατὶ παραπάνωἀπὸ τὸν πατέρα ἢ τὴ μάνα μας εἶνε ὁ Ἰησοῦςὁ Να ζωραῖος, «ὃν πᾶσα κτίσις εὐλογεῖ» (καν. Μ. Πα-ρασκ. ᾠδ. η΄) , ἂς παρακαλέσουμε τὸν Κύριο νὰ μᾶςδώσῃ πάλι μιὰ νέα ἐκκλησία, ἐκκλησία ἀγγέ- λων καὶ ἀρχαγγέλων, γιὰ νὰ ὑμνοῦμε σ᾽ αὐτὴν αἰωνί ως τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ· ἀμήν. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος  Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Ἀναργύρων Ν. Ἰωνίας - Ἀττικῆςτὴν 6-3-1966 πρωί. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 29-1-2017.Τὴν ὁμιλία αὐτὴ μπορεῖτε νὰ τὴν ἀκούσετε χωρὶς περικοπὲς στὸ cd 131β΄Α τῆς σειρᾶς «ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ» (πληροφορίες στὸ τηλέφωνο 23850-28868). 2
Related Search
Similar documents
View more...
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks